सामर्थ्य

 वेळ आली तर चंद्र ताऱ्यांशी सुद्धा

भांडता आलं पाहिजे.

इतकं सामर्थ्य आपल्यात निर्माण करावं की

स्वतःच्या नजरेत स्वतः लाच ताठ मानेनं

उभा राहता आलं पाहिजे

वलय

 आव्हानं पेलायची सवय लागली की

मनात सकारात्मकतेच एक वलय तयार होत.

त्या प्रत्येक वलयातून मग

यशाचं सुंदर चित्र आपोआपच रेखल जातं

मराठी राजभाषा दिन

 मराठी आमच्या मनामनात रुजू दे

मराठी आमच्या घराघरात फुलू दे

येऊ दे मराठीचा वसंत नित्य भेटायला

गोडी ही अमृताची 

युगानुयुगे मिळो चाखायला.

पाऊल

 विचारानं टाकलेलं प्रत्येक पाऊल

तुम्हाला विवेकाच्या उंचीवर घेऊन जातं.

सुख आणि समाधान यातील फरक

अगदी सहजपणे समजून देतं

शिकवण

 काळाबरोबर प्रत्येक जाणीवा ही

 प्रगल्भ होत जातात.

प्रत्येक कृतीपूर्वी विचार करण्याची

एक वेगळीच शिकवण देऊन जातात.

रुजणं

 ज्याला मातीमध्ये रुजता येतं

त्याला दुष्काळात सुद्धा उगवता येतं.

कुस्करले ज्या हातांनी फुलांना

त्या हातांना ही सुगंधित करता येतं.

गाणे

 जगणे झाले सुंदर इतके की

आनंदाला उधाण आले.

बघता बघता आयुष्याचे

सुंदर,सुरेल गाणे झाले.

गाथा

 वेदनेने पंख पसरावे

अन् सुखाने हूल द्यावी

संघर्षाच्या मेजवानीतून

आयुष्याची गाथा घडावी

सावली

 सावलीने साथ सोडली की

स्वतः च सावली बनायचं.

उन्हात चालणाऱ्या प्रत्येकालाच मग

आपली शितल छाया देत राहायचं.

गाणे

 नवजन्म जाहला तो

आता नवा वसंत

गाणेच जाहले मी

शब्दांत खेळताना

शिवजयंती

 सह्याद्रीच्या कुशीतून

अचानक एक सूर्य उगवला.

संघटन करून मावळ्यांचे

स्वराज्यस्थापनेचा विडा उचलला.

राज्य उभारले समतेचे अन्

प्रत्येकाच्या मनात भगवा फडकला.

इतिहास सदैव साक्ष देईल.

तुमच्या पराक्रमाची गाथा 

अनादी अनंतापर्यंत

मनाचा ठाव घेतच राहील.

शिवछत्रपती होणे न दुसरा

महाराज तुम्हाला मानाचा मुजरा.

दिवा

 आशेचा एक एक दिवा

आता रोजचं नवतेजाने उजळतो.

मनात पाहिलेलं आभाळ

अलगद ओंजळीत आणून ठेवतो

मावळती

 मावळतीला कवेत घेऊन

निजतात दाही दिशा.

नवी स्वप्ने रुजवून मनाशी

उगवते रोजची उषा

मोर

सगळं काही ओरबाडून ही

काळ जेव्हा हसत असतो

तेव्हा समजायचं गमावलं

त्यापेक्षा अधिक चांगलं 

काही तरी नक्कीच 

मिळणार आहे.

मोर पुन्हा नव्याने

तुझ्या अंगणात नाचणार आहे.

कसोटी

 कसोटीच्या प्रत्येक क्षणी

शांत राहून वाट चालत राहायचं.

तुला अजुन गड जिंकायचा आहे

हेच मनाला अखंड बजावत राहायचं.

धागा

 प्रत्येक नात्यात प्रेमाचा एक धागा

अखंड गुंफलेला असावा.

आपुलकीच्या ओलाव्याने 

प्रत्येकाच्या मनात 

माणुसकीचा भाव जागा व्हावा.

दान

 नुसतं सुखाचचं नाही तर 

दुःखाच ही हसत हसत चुंबन घेता यावं.

ओंजळीत येणारं दान कसं का असेना

त्याला नेहमी सकारात्मकतेच्या 

दागिन्यांनी सजवता यावं.

वाट

 भेगाळतील वाटा

विझतील दिवे

 आधाराचे ही निखळ तील दुवे.

वाट मात्र तुझी तुलाच आता चालायला हवी.

यशाची मालिका अखंड चालू ठेवायला हवी

सावली

 कुठूनतरी एकादी  मोरपंखी सावली

अदृश्यपणे सतत आशिर्वाद देत राहते.

तुमच्या आयुष्यात म्हणूनच कदाचित

यशाच्या सोनेरी किरणांची

अखंड बरसात सुरू होते.

क्षण

 चुकलं त्याला अनुभव मानायच

हुकलं त्याला हसून टाळून पुढे जायचं.

प्रत्येक डाव नव्याने मांडत राहायचं.

आयुष्यातील प्रत्येक क्षण असच  

नित नव्या उमेदीने जगत राहायचं

उत्तर

 आपलेच शब्द जेव्हा आपल्यालाच

जखमा देतात तेव्हा खरचं

आत्मटीकेच्या छन्नीने

स्वतः लाच खोलवर खणत जावं

अन् आपल्याला पडलेल्या प्रश्नांचं उत्तर

जरा आपणच शोधून पाहावं

पायघडया

 रोजच कशा मिळतील तुला

मखमली पायघड्या.

जरा काट्यांवरून ही चालून बघ

तिथे ही दिसतील तुला

यशापर्यंत घेऊन जाणाऱ्या

लांबच लांब शिड्या

भारतरत्न लता मंगेशकर

 कुठला सूर अन् कुठला ताल

आज सारेच एकटे पडले

गहिवरल्या डोळ्यातील

अश्रूही वहात सुटले.

प्रत्येक सूर जणू

आज मुका झाला.

हृदयात आपसूक

हुंदका दाटून आला.

वेड लावले जगास साऱ्या

ते सूर आज का थांबले?

स्वर कोकिळेचे विधात्या

का हिसकावूनी घेतले?

तार तुटली सतारीची

अन् संगीत पोरके झाले.

सप्त स्वरांनी तुम्हाला

अमरत्व बहाल केले.

संगीत साधना संपली तरी

सूर निनादत राहतील.

आम्हां भारतीयांची मने तुम्हाला

सदैव गुणगुणत राहतील.

घडावा चमत्कार पुन्हा

अन् शारदा पुन्हा जन्माला यावी

गान कोकिळा पुन्हा नव्याने

भारत भूवरी अवतरावी

         सौ आराधना गुरव

श्वास

 झोप मोडावीच कधीतरी

अन् क्षणात ऋतुही 

पालटून जावा.

नव्या क्षणांच्या स्वागतासाठी मग

प्रत्येक श्वास घेत राहावा

स्तब्धता

 विचारांची अढळ स्तब्धता असेल तर

मन कोणत्याच मोहाला बळी पडत नाही

आणि असं अढळ मन जिथे असेल तिथे

यशही आपल्या पाऊलखुणा

उमटवल्या शिवाय रहात नाही.

वाट

 वाट पक्की झाली की

पावलं आपोआपच पुढे पुढे पडतात.

येणारा प्रत्येक अडथळा पार करत

मुक्कामाच्या ठिकाणी पोहोचतात.

गाणं

 अक्षरांच दान

झोळीत माझ्या रोजचं पडावं.

आयुष्यातील प्रत्येक क्षणाच

सुरेल गाणं होऊन जणू

हास्य

 वेदनेच्या प्रत्येक ठणक्याबरोबर

खळखळून हसता यायला हवं.

आयुष्यातील प्रत्येक क्षणाकडे

सकारात्मकतेने बघता यायला हवं