महाराष्ट्र दिन

 लढण्या शिकवते,

झगडण्या शिकवते

देते क्रांतीची प्रेरणा.

माय मराठी महाराष्ट्र माऊली

सदा जागवते नव चेतना.

लाख येवो संकटे आणि

होवोत किती ही वार 

तुझी लेकरे आई आम्ही

कधीच नाही थकणार.

गाथा तुझी अभंग राहिलं

झेंडा तुझाच हिमशिखरी

फडफडणार

दुवा

 स्वाभिमानाने जगण्याचे स्वप्न

आपण जेव्हा पाहतो.

दुवा होऊन तेव्हा अखंड

पाऊस बरसत राहतो.

सांकव

 वाटेवरच्या काट्यांनाही

 हळुवारपणे वेचावे 

सांकव बनवून त्यांचाच

ध्येयाला अलगद मिठीत घ्यावे 

धागा

 आपल्या अंतर्मनातील

सामर्थ्याचा धागा अचूक पकडायचा.

त्याच्या सोबतीनेच मग

यशाचा सोनेरी गोफ विणायचा.

स्वच्छंदी

 स्वतःमधेच रमणारी माणसं

स्वच्छंदी आयुष्य जगतात.

असं स्वच्छंदी आयुष्य

 जगणारी माणसचं

स्वतःचा नवा इतिहास लिहितात

बीज

 एक एक पाऊल आता

सामर्थ्याने पुढे टाकते आहे.

रोजचं नव्याने मनात आता

नवनिर्मितीचं बीज परते आहे.

गाणं

 मनानं आता ठरवलंय 

फक्त उजेडचं पेरत राहायचं

किती ही असू दे अंधार

फक्त प्रकाशाचं गाणं गायचं.

तरंग

 आता रोजचा दिवस आयुष्यात

नवीन तरंग घेऊन उगवतो.

प्रत्येक लाटेतून तरून बाहेर निघण्याची

जणू वेगळीच उमेद देऊन जातो

कोंदण

 मनावरचा प्रत्येक घाव

काळीज कोंदणात

हळुवारपणे जपावा.

त्याच्या प्रत्येक आठवणीतूनच तर मिळतो

यशाचे शिखर गाठण्यासाठी

सामर्थ्याचा ठेवा

तेज

 समाधानाने जगायला शिकलं की

सुख आपोआप गालात हसू लागतं

चैतन्याचं तेज तेव्हा चेहऱ्यावर

आपोआपच खुलून येतं

वारा

 वाऱ्याची मंद झुळूक 

जशी हवीहवीशी वाटते

तसाच सोसाट्याच्या वाराही

हवाहवासा वाटावा.

त्याच्या प्रत्येक लाटेतून

आशेचा सोनेरी किरण गवसावा

माणूस

 माणूस वाचायला शिकलं की

मनाचं सामर्थ्य आपोआपच वाढत जातं.

हेच सामर्थ्य तुम्हाला मग

अटकेपार घेऊन जातं

मैत्री

 अंधाराशी मैत्री केली

अन् नवसूर्यचा उदय झाला.

विश्वासाच्या एका ज्योतीने

युगायुगांचा अंधार निमाला.

सूर्य

 मावळतीचा सूर्य

पुन्हा नव्याने उगवण्याची

आशा घेऊन मावळतो.

निराशेच्या गर्तेत सापडलेल्या

प्रत्येकालाच सकारात्मकतेचा 

जणू मूक संदेश देतो.

पालवी

 जिद्दीला जेव्हा प्रामाणिक

प्रयत्नांची जोड मिळते

वठलेल्या झाडालाही तेव्हा

हसत खेळत पालवी फुटते

सुरवात

 आनंदाने जगण्यासाठी

आता कारण लागत नाही.

नव्याने बहरण्यासाठी

वसंताची गरज लागत नाही.

मीच वसंत अन् मीच वैशाख

नव्याने सुरवात करण्यासाठी आता

कुणाची मदत लागत नाही

सूर्य

 वादळाशी लढण्यासाठी जन्म घेतला की

सूर्य सुद्धा तुमच्यासाठी क्षणभर थांबतो

तोच मग तुमच्या स्वप्नांसाठी 

त्याची अद्भुत शक्ती तुम्हाला देतो.

डॉ बाबासाहेब आंबेडकर जयंती

 स्वातंत्र्याचा अर्थ तुम्ही

समजावून सांगितला.

मोजू कशी सांगा तुमच्या

अनमोल कर्तुत्वाला.

तळपणाऱ्या सुर्यासम

तेज तुमचे झळकले.

भिमराय नाव म्हणून तर

मनामनात कोरले.

ध्येय

 ओंजळीत मावेल एवढंच घेत राहावं

आपली क्षमता बघूनच

आपण पळत राहावं

शर्यतीत न उतरता ही

आपल्या वेगाने मार्गक्रमण करून

ध्येय गाठत राहायचं

समाधान

सुखाच्या मागे न पळता

समाधान शोधत राहावं.

आयुष्यातील प्रत्येक क्षणाचा

मनमुराद आनंद घेत जगावं.

गारवा

 आयुष्यातील प्रत्येक क्षण आता

सुखद गारवा देऊन जातो.

उगवत्या सूर्याच्या साक्षीने रोज

नवा आनंद घेऊन येतो

गाथा

 मनातील सारी कोडी

आता शब्दांनीच सोडवली

म्हणूनच तर आयुष्याची गाथा

नव्याने पुन्हा उलगडली

वादळ

 एक एक वादळ असं

अलगद कवेत घेतेय.

म्हणूनच की काय 

रोज नव्या उमेदीने अन्

नव चैत्यन्याने न्हावून निघतेय

क्षण

 आयुष्यातील प्रत्येक क्षण आता

नव्याने जगते आहे.

वैशाख असो की वसंत असो

आता मनमुराद फुलते आहे

सहनशक्ती

 सहनशक्ती वाढावी म्हणूनच की काय

वेदना पुन्हा पुन्हा जन्म घेतात

त्यांच्या सोबत जगता जगता

हसत हसत तुमच्याशीच मैत्री करतात.

ओढ

तुमच्या ध्येयाप्रती 

तुमच्या अंतर्मनाची असणारी ओढ

तुम्हाला अदुभत सामर्थ्य देऊन जाते.

युगायुगांचा काळोख दूर करून

तुमची प्रत्येक वाट उजळून टाकते

चांदणं

सतत नव्या जाणीवा घेऊन

वेड मन  फुलत राहतं

अंगणात माझ्या म्हणूनच

यशाचं चांदण सदा पसरत 

पावलं

 नाविन्याचा ध्यास असणारी पावलं

कधीच थकत  नसतात

म्हणून तर अवघड वाटणारी त्यांची स्वप्न

सहजतेने पूर्ण होतात

संधी

 नव्याने येणाऱ्या प्रत्येक क्षणासाठी

सदैव तयार राहायचं

आयुष्यातील प्रत्येक आव्हानाकडे

एक नवी संधी म्हणून

पहात राहायचं.

गुढीपाडवा

 चैत्र चाहूल लागली

अंगणी सजली गुढी

कडू गोड आठवणींची

आज पडली मिठी.

दूरवरचा प्रकाश

आज दारी पसरला

देण्या यशाचं वरदान

चैत्र अंगणी फुलला