पालवी

 मायेच्या शब्दांची एक फुंकर

आतून जळणाऱ्या प्रत्येक वेदनेचा

दाह कमी करते.

अन् तुमच्या मनातील जिद्दीची पालवी मग

त्या वेदनेतून पुन्हा नव्याने फुटू लागते.

वाटा

 मुक्या शब्दांना कवटाळून 

किती दिवस बसायचं

आपल्या उजेडाच्या वाटा

स्वतःच शोधत

 पुढे चालत राहायचं.

शिल्पकार

 अंधाराचा चिखल सुद्धा

खुबीने मळता यायला हवा.

त्याच्याशी दोस्ती करता करता

आपल्यातील शिल्पकार घडायला हवा

अंधार

 कधी कधी अंधारकडूनही 

खूप काही शिकता येतं.

नव्या सूर्याच्या निर्मितीचं रहस्य

जणू या अंधारातच उलगडता येतं

ध्यास

 स्वप्नांचा ध्यास लागला की

मोठमोठ्या अडचणी ही

मुंगी सारख्या लहान वाटू लागतात.

तुमच्या स्वप्नपूर्तीसाठी जणू त्या

स्वतःच मागे सरून

तुमचा मार्ग मोकळा करून देतात

बहर

 मनाने एकदा बहरायचं ठरवलं कीठे

कुठेही अन् कशाही परिस्थितीत

मनसोक्त बहरता येतं.

नव्या आयुष्याचं नवं गाणं मग

आपोआपच ओठांवर येतं

शस्त्र

 निर्भयतेेचं शस्त्र हाती घेतलं की

अंधार सुद्धा आपल्याशी

आपसूकच बोलू लागतो.

वेड्यावाकड्या वळणातूनही मग

यशाचामार्ग दिसू लागतो

वळण

जिंकण महत्वाचं की 

जगणं महत्वाचं हे कळलं की

आयुष्य सोपं होऊन जातं.

आयुष्याच्या प्रत्येक टप्प्यावरचं 

प्रत्येक वळण मग

हवंहवंसं वाटू लागतं

खच

 स्वप्नांचा खच तर आजूबाजूला

खूप पडलेला असतो.

मात्र त्यातूनच आपला एखादा तुकडा

अलगद उचलता यावा.

त्याच्या पूर्ततेसाठीच मग

अवघा जन्म जगता यायला हवा.

समाधान

 किती ही अडचणी आल्या तरी

आपण आपलं आपल्या वाटेने 

पुढं चालत राहावं.

वाटेवरच्या प्रत्येक उन्हात

समाधान शोधून पहावं.

निर्धार

 बस् आलंच आपलं ठिकाण

आता अजुन थोडच चालायचं आहे.

असं म्हणून निर्धाराने चालत राहायचं

आयुष्याच्या वळणावरचं प्रत्येक आव्हानं

असच ताकदीने पेलायाचं.

दिशा

 पावलांना दिशा मिळाली की

आभाळ अलगद हातात येतं.

तुमच्या मनानेच तुम्हाला मग

नियतीशी दोन हात करण्याचं बळ मिळतं

पंख

 स्वप्नांना मेहनतीचे पंख लावले की

आभाळ सुद्धा अलगद

उतरून खाली येतं.

मनामनाचं ओझं सुद्धा मग

कापसासारखं हलकं वाटू लागतं

अध्याय

 रोज नवा अध्याय घेऊन

नव्याने सुरवात करायची.

उगवता सूर्य कसा का असेना

त्याला आत्मविश्वासाने 

सामोरं जाण्याची तयारी

आपली आपणच करायची

पाठलाग

 स्वप्नांचा पाठलाग 

सामर्थ्याने करत गेलो की

वाटेतील अडथळे ही

 आपोआप कमी होतात.

प्रत्येक दिवशी

 तुमची ओंजळ

यशाच्या सुगंधी फुलांनी

 भरून टाकतात.

वाट

 त्याच त्या धुरकटलेल्या, मळकटलेल्या

वाटेवरुन चालण्यापेक्षा

थोडंसं वाट बदलून पहावं.

येतील ते अडथळे पार करत

इतरांसाठी आपणच प्रेरणादायी ठरावं.

गड

 स्वप्नांपर्यंत घेऊन जाणारा रस्ता

आपोआप कुठे बनतो

तो तर बनवावा लागतो.

तेव्हा कुठे अडचणींवर मात करत

प्रत्येक गड जिंकता येतो

वसंत

 फुलतो आहे दारी आता

रोज नव्याने वसंत.

यशाच्या सोनेरी किरणांनी

आता तेजाळतो अवघा आसमंत

भरारी

 घे भरारी अशी पुन्हा की

गगनाला ही हेवा वाटावा.

यशाचा अमूल्य ठेवा

अलगद तुझ्या हाती यावा

वाटचाल

 रस्त्यात खाचखळगे आले की समजावं

आपली वाटचाल

 तत्वानुसार आहे सुरू.

एक ना एक दिवस या वाटेनेच

 वेगाने धावेल

तुमच्या यशाचा वारू.

स्वप्न

 स्वप्न बघण्यापेक्षा

प्रत्येक क्षणी ते स्वप्न

जगता यायला हवं.

प्रश्न नसतातच मुळी अवघड

फक्त उत्तर मिळेपर्यंत

प्रयत्न करायला शिकायला हवं

सूर्योदय

आता शिशिर सुद्धा नव्याने

 बहरण्याचा मूक संदेश देतो.

जणू अंधाऱ्या रात्रीनंतर होणाऱ्या

सूर्योदयाचे गोड गुपित सांगून जातो.

इतिहास

 जगण्याकडे एक लढाई म्हणून बघितलं की

प्रत्येक क्षणाचा इतिहास बनतो.

वेदनेचा प्रत्येक क्षणही मन

मनाला गारवा देऊन जातो

चांदणं

 आत्मविश्वासाचं पारडं जेव्हा

हळू हळू जड होऊ लागतं.

यशाच्या चांदण्यांनी तेव्हा

आभाळ आपोआपच भरू लागतं

आभाळ

 दाटलेल्या हुंदक्याला

आतल्या आतच आवरावं

भरून आलेलं आभाळही

हसत हसत सावरावं

गुलमोहर

 वाटेत जितक्या अडचणी येतील

तितकचं मोठं यश पदरात पडतं

आयुष्य तेव्हा मग वैशाखात ही

गुलमोहरासारख फुलतं

जगणं

 मरण समोर दिसतं म्हणून

आजचं जगणं का सोडायचं.

त्यापेक्षा हातात मिळालेला प्रत्येक क्षण

आनंदाने जगून आपलं आणि इतरांच

जगणंही सुंदर करायचं

ऊर्जा

 दिवस करतो घात तेव्हा

अंधार साथ देतो.

नवचैतन्याने पुन्हा बहरण्यासाठी तो

तुमची ऊर्जा बनतो

पाऊल

 पडून उठायला शिकलं की

पावलांना आपोआपच गती येते

यशाच्या सुगंधी फुलांनी मग

तुमची ओंजळसुद्धा अलगद भरते.

अक्षयतृतीया

अक्षय सुखाची पर्वणी

सकलांनी रोज अनुभवावी

सुख समाधानाची वारी

अखंड चालू राहावी.

संपाव्या काळोखाच्या राती

उजळाव्या आशेच्या ज्योती

धरूनी कास नाविन्याची

गोडी वाढावी अक्षय तृतीयेची

विसावा

 विसाव्याचा क्षण आला की

आनंदाने विसावा घ्यावा.

सामर्थ्याने पुन्हा नव्याने

ध्येयाचा किनारा गाठावा