सूर्य

 कितीही थकलं तरी

जो अविश्रांतपणे

आपल्या वाटेने चालत राहतो.

यशाचा सूर्य फक्त

त्याच्यासाठीच उगवतो

पाऊलखुणा

 आपल्या स्वप्नांच्यापूर्तीसाठी वाटा

आपल्या आपणच शोधाव्या लागतात

तेव्हा कुठे आपल्या यशाच्या 

पाऊलखुणा उमटतात.

पाऊल

 एकदा का चालण्यासाठी

पावलं तयार झाली की

वाटेतील खाच खळग्यांची 

वाटत नाही भीती.

म्हणूनच तर पावलांना

आपोआपच येऊ लागते गती

मन

 काळानुसार निडर झालेलं मन

ऋतुचक्रातील कोणत्याच बदलांना 

घाबरत नाही.

म्हणूनच की काय

कोणतीच वेदना त्याच्या आता

थाऱ्याला सुद्धा उभं रहात नाही

मळा

 मनात नेहमी फुलावा

आनंदाचा मळा.

जाणवत नाहीत तेव्हा मग

वेदनांच्या कळा

जग

 आजूबाजूचं शांत जग

आजकाल मला खरंच आवडू लागलय.

कारण त्या शांत जगामुळेच तर मला 

नवा सूर्य शोधण्याचं गुपित कळलय.

ऋतु

 पानगळ असो की वसंत

प्रत्येक ऋतु हसत हसत

झेलता आला की

आयुष्य सुखकर होऊन जातं.

पेलता न येणारं ओझं ही मग

चुटकीसरशी हलकं वाटू लागतं.

मावळती

 मावळतीकडेही सकारात्मकतेने

बघता आलं की

रणरणत्या उन्हातही आयुष्य

गुलमोहरासारख फुलून येतं.

आयुष्यातील प्रत्येक क्षणाच

तेव्हा आपोआपच सोनं होतं.

वेग

 फार वेगात पळता नाही आलं तरी चालेल

पण रोज थोडं थोडं का होईना

चालत राहायचं.

वाटेत येणाऱ्या प्रत्येक अडचणीला तोंड देत

मनात रुजलेल 

स्वप्न पूर्ण करायचं.

वाटा

 भेगाळतील वाटा

विझतील दिवे.

 आधाराचे ही निखळतील दुवे.

वाट मात्र तुझी तुलाच 

आता चालायला हवी.

यशाची मालिका अखंड

 चालू ठेवायला हवी.

सोबत

 सोबत दिसणारी

सोबत असतातच असं नाही.

सोबत नसणारी

दूर असतातच असं नाही.

दिसण्या आणि असण्यातच

खरंतर खूप फरक असतो.

हाच फरक समजून घेऊन

आपला मार्ग आपणच ठरवायचा असतो.

ओंजळ

 पाऊल आणि मन

दोन्हीही आता थकत नाही.

कारण त्यांनाही आता माहित झालंय

प्रामाणिक प्रयत्न करतो

त्याची ओंजळ कधीच रिती रहात नाही

उजेड

 अंधारात ही उजेडाचं

स्वप्न घेऊन जगायचं.

आपल्या स्वप्नपूर्तीसाठी

आपणच उजेड पेरत राहायचं

शब्द

 शब्द असतात सोबतीला म्हणून

कोणत्याच अंधाराची वाटत नाही भीती.

म्हणून तर माझी ओंजळ

कधीच रहात नाही रिती.

सामर्थ्य

 सामर्थ्याने प्रयत्न केले की

नशीब सुद्धा हसू लागतं.

स्वप्नपूर्तीच दान मग

आपोआपच ओंजळीत येऊन पडतं

ऊन सावली

 सावलीच्या साथीने ऊन येणारच

त्याच्या चटक्याला कशाला घाबरायच

सावलीप्रमाणे उन्हाशीही मैत्री करून

त्याच्या हातात हात देऊन चालत राहायचं

उमेद

आयुष्यातील प्रत्येक क्षण

नव्या उमेदीने जगायचा.

आजूबाजूच्या प्रत्येकाच्या मनातही

असाच सकारात्मकतेचा विचार पेरायचा.

प्रवाह

प्रवाहित राहायचं असेल तर

आधी प्रवाहात उडी मारायला शिकावं.

कोडी काय उलगडतातच की

कधी ना कधी.

आपण फक्त संयम बाळगून राहावं

आशा

 नव्या दिवसाची सुरवात

मनात नवी आशा घेऊनच करायची.

समृद्ध विचारांची शृंखला

अखंडपणे मनात खोलवर जपायची

किरण

 दाटून येतो अंधार जेव्हा

कुठून अचानक आशेचा

एक किरण उगवतो.

तुम्ही पेरलेल्या प्रत्येक स्वप्नासाठी

सुखद, सुखकर मार्ग बनवतो

भरारी

 घे भरारी पुन्हा अशी की

प्रत्येक दिशेला हेवा वाटावा.

तू जगलेल्या प्रत्येक क्षणाने

एक नवा इतिहास रचावा

ऊर्जा

 खरंतर वेदनेच्या प्रत्येक क्षणाची

मनात खोलवर साठवणूक करावी.

कारण त्या प्रत्येक क्षणातूनच तर मिळते

उंच भरारी मारण्यासाठी ऊर्जा नवी.

वाटा

 कर्तृत्व उजळू लागलं की

त्याचा दरवळ आपोआपच

 सगळीकडे पसरतो.

दूर गेलेल्या वाटांनाही मग

हलकेच जवळ घेऊन येतो.

स्वप्न

 स्वप्न पहावी माणसाने

पुन्हा पुन्हा पहावी

या स्वप्नांमुळेच मिळते

जगण्याला उभारी नवी

वसंत

 फुलून येते बाग नव्याने

जेव्हा मनात वसंत फुलतो.

आयुष्याच्या प्रत्येक क्षणाचे

पुन्हा नव्याने सोने करतो.

वसंत

 मनात नव्याने फुलतो आता

रोजचं हसरा वसंत.

मनास म्हणुनी वाटतं नाही

आता कशाची खंत

पाऊल

 आत्मविश्वासाने प्रत्येक पाऊल टाकलं की

यशाची पायवाट आपोआप सुखद होऊन जाते

अडचणी होतात दूर अन्

यशाच्या फुलांनी

तुमची ओंजळ भरली जाते

गुलमोहर

रणरणत्या उन्हातही

गुलमोहरासारखं फुलावं

आयुष्य कसं का असेना

त्यातून सकारात्मकतेच बीजच उगवावं

वाट

 आव्हान पेलायला मन जेव्हा तयार होत

तेव्हा  मोठ्या वादळात ही मन स्थिर राहतं

दुःख विसावतं उंबऱ्याच्या बाहेर

अन् सुखाला घरात जाण्याची वाट दाखवतं.

स्वप्न

 स्वप्नांचा ध्यास लागला की

ती स्वप्न झोपू देत नाहीत

आणि जी स्वप्न झोपू देत नाहीत

ती सत्यात उतरल्याशिवाय राहात नाहीत