माणुसकीचा एक दिवा

 माणुसकीचा दिवा

*माणुसकीचा* *दिवा* 

बघता बघता दिवाळी आली. गेले दोन वर्ष  कोरोनाच्या भयाण सावटाखाली घुसमटलेलं आयुष्य नव्या उमेदीने कामाला लागल.

दिवाळी आली अन् सोबत नवा विश्वास नवा विचार घेऊन आली. दिवाळी! वर्षातील सगळ्यात मोठा आनंदाचा सण. गरीब, श्रीमंत प्रत्येकजण आपल्या आपल्या ऐपती प्रमाणे साजरा करतो तो हा दिवाळी चा सण.

        पणत्यांचा लखलखाट, खमंग पदार्थांचा घमघमनारा वास, उटणं लावून केली जाणारी मोती साबणाची आंघोळ, दारापुढे काढलेली सुबक रांगोळी, फटाक्यांचा आवाज आणखीन काय सांगू? करावं तेवढं वर्णन कमीच वाटेल. 

         दिवाळी म्हणजे दिव्यांची आरास. रोषणाईचा सण. अंधारावर केली जाणारी मात. गेली दोन वर्ष  ज्या भयाण अंधारात आपण जगण्यासाठी चाचपडत होतो ती भीती, ती घुसमट, ते मळभ थोड दूर झालं.

           दिवाळीच्या निमित्ताने खरेदी सुरू झाली असेल. फराळ तयार झाला असेल. बच्चे कंपनी फटाक्यात, किल्ला करण्यात गुंग असेल. घरासमोरच अंगण रांगोळीने छान खुलून दिसत असेल.

         काही क्षणापुरतं का होईना पण कोरोनाच्या विचारातून मन बाजूला पडलं असेल. आजुबाजूच वातावरण छान प्रसन्न असेल. सणादिवशी नवीन कपड्यांनी सगळं घरं हसेल,

खुलेल. आणि खुलयलाच हवं कारण दिवाळी आली. हे सण असतात तरी कशासाठी तर आयुष्यात आनंदाची पेरणी करण्यासाठी. अंधारातही हसणारे प्रकाशाचे कवडसे शोधण्यासाठी. सकारात्मकतेची रुजवणुक करण्यासाठी आणि म्हणून सण साजरे करावेत. जशी परिस्थिती असेल तशाही परिस्थिती सकारात्मकतेचा धागा शोधून या सणांना हळूवारपणे गोड आठवणीत गुंफता यायला हवं.

 थोरामोठ्यां्या घरात असते तशी रोषणाई भलेही नसेल, गच्च भरलेले फराळाचे डबे कदाचित प्रत्येकाला मिळणार नाहीत पण नवे कपडे, फटाके, नसतील प्रत्येकाच्या नशिबात पण सण साजरा करण्याचा हक्क तर प्रत्येकाला आहे आणि मला त्या साठी पाऊल उचलायच आहे हा विचार आपल्या प्रत्येकाच्या मनात खोलवर रुजायला हवा. मनात माणुसकीचा सूर्योदय व्हायला हवा.

मी, माझं सोडून देऊया हा  विचार. सणादिवशी माझं घर हसतय , नव्या कपड्यांनी बालपण अंगणभर नाचतय, स्वयंपाकघर फराळाच्या पदार्थांनी छान घमघमतय माझं मजेत चाललय. इतक्या साध्या शब्दांत माझी दिवाळी कशी होऊ शकेल कारण माझं घर चैतन्याने रोषणाईने भरून गेलंय पण... मंडळी याच वेळी कुठंतरी, कुणीतरी अंधारात पोटासाठी दोन घासाची याचना करीत असेल. त्यांना ना कपडे, ना उटण. पंचपक्वान्न त्यांच्या नशिबात कुठून येणार?

            बाहेर जग झगमगत असेल पण त्यांच्यावर प्रकाश पडत नसेल. त्यांची ही मुलं असतील. केविलवाणी तोंड करून आपल्याला पहात असतील. आपल्या आणि त्यांच्या जगण्यातला फरक नाही कळणार त्यांना. आणि फरक तरी का असावा?

      आपण जशी माणस तशीच तीपण माणसचं की. मग वाट कसली बघायची. दिवाळीचा नैवेद्य देवाला दाखवूया तसेच माणसातल्या देवांना देऊया. जाऊ दया चार पैसे पण य त्यांना अंगभर कपडे देऊया. आपल्या मुलांसारखा त्यांच्या मुलांच्या चेहऱ्यावर आनंद खुलवूया.

आधीपासूनच झगमगत असणाऱ्या दुनियेत प्रकाश निर्माण न करता

जिथे खरंच अंधाराचं साम्राज्य आहे तिथे प्रकाशाचा छोटासा का होईना कवडसा बनण्याचा प्रयत्न करू या.

        एक ,फक्त एक दिवा लावुया माणुसकीचा माझ्या, तुमच्या,आपल्या सगळ्यांच्या मनात. या दिवाळसणाच्या निमित्ताने माणुसकीचा प्रकाश सगळीकडे पोहोचवूया.या वर्षी पासून साजरी करूया माणुसकीची दिवाळी.  आपल्या प्रमाणे इतरांचे ही जगणे सुंदर करू या. या दिवाळीत फक्त आनंद पेरू या.

"हे जगणे सुंदर व्हावे

हे मरणे सुंदर व्हावे

मनामनांतील भेदून भिंती

अवघे विश्चची एक व्हावे.

सामर्थ्याचा तव ठेवा

 प्रत्येक घरांस मिळावा

दिपज्योतीच्या साक्षीने

यशाचे द्वार उघडे व्हावे.

चिमुकल्या त्या पावलांना

नवचैतन्य देता यावे

गळून जावी भीती सारी

सृजनाचे चांदणे बरसावे."

दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा

              सौ आराधना गुरव

                9075829534

 वडूज

 ता.खटाव जिल्हा - सातारा