देह वारकरी होतो.
मुखातून अभंगवाणी
मन गाई हरिपाठ.
जिथे खूण माणसाची
तिथेच पडे विठ्ठलाशी गाठ
इंद्रायणीचा गाभारा
भरे काठोकाठ
इमान विकून जगणं कधी जमलंच नाही म्हणूनच बहुधा माझं असणं चार चौघांसारखं उठून दिसलं नाही
No comments:
Post a Comment